ชื่อสำนักงานจังหวัดปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พุทธศักราช ๒๔๙๕ ในส่วนที่ว่าด้วยการแบ่งส่วนราชการของจังหวัด ตามมาตรา ๓๘ ได้บัญญัติให้แบ่งส่วนราชการของจังหวัด ดังนี้
แม้ว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวได้กำหนดให้มีสำนักงานเป็นศูนย์กลางในการบริหารราชการอำนวยการและประสานราชการจังหวัดตั้งแต่พุทธศักราช ๒๔๙๕ ก็ตาม แต่ก็ยังมิได้มีการจัดตั้งสำนักงานจังหวัด จนกระทั่งพุทธศักราช ๒๕๑๖ คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๑๖ เห็นชอบให้มีอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ของสำนักงานจังหวัด ในปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ ต่อมาภายหลังได้ยกฐานะสำนักงานจังหวัดเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทยโดยมีหัวหน้าสำนักงานจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชา และมีภารกิจหน้าที่อยู่ ๒ ประการ ได้แก่ การปฏิบัติหน้าที่ในฐานะสำนักงานเลขานุการ ผู้ว่าราชการจังหวัด และรับผิดชอบในการจัดทำแผนพัฒนาจังหวัด